Uitbreiding biechtsacrament om kerkelijke werkdruk te verlichten
We leven in moeilijke tijden, waarin de ene zonde de andere opvolgt. Voor de katholieke kerk brengt dit zeer nare gevolgen met zich mee: een sterk verhoogde werkdruk om alle zonden tijdig kwijtgescholden te krijgen. Het Vaticaan gaat daarom een alliantie aan met Tourette-patiënten.
Van onze verslaggever Rolf De Grammaticawolf
De
katholieke kerk gaat tegenwoordig gebukt onder een torenhoge werklast. De forse
toename van het aantal zonden de laatste jaren, bezorgt clerici wereldwijd de
ondankbare taak ze tijdig kwijtgescholden te krijgen. Paus Franciscus blijft
echter
innovatief uit de hoek komen. In de aanloopperiode naar de uitgave van
een nieuwe encycliek, licht de Kerkvader al een tipje van de sluier: “We zitten
al jaren met een schrijnend tekort aan jongeren met een roeping, terwijl onze
kerkelijke statistici tegelijkertijd een forse stijging zien in het aantal
zonden per capita. Er moet dan ook ingegrepen worden om te vermijden dat de
Hemel binnen afzienbare tijd met een vergrijzingsprobleem te kampen heeft."
De
paus ging, samen met zijn aartsbisschoppen, op zoek naar een manier om het
sacrament van de biecht verder uit te breiden en ook leken zonder
priesterwijding van de nodige bevoegdheden te voorzien. De uiteindelijke
doelstelling van de Kerk is een win-win situatie: een wereld met minder onvergeven zonden,
en tegelijkertijd vermindering van de werkdruk voor geestelijken.
“Aanvankelijk
leek de oplossing behoorlijk voor de hand liggend”, vertelt paus Franciscus.
“We waren op zoek naar een bevolkingsgroep die in zekere zin ook het licht had
gezien en kwamen daarbij al snel uit bij de elektriciens. Een testproject
leerde ons echter dat deze groep zelfstandigen niet overweg kon met de extra
spanning. Bovendien hebben zij al een erg drukke dagtaak en blijkt dit moeilijk
combineerbaar met een bijverdienste binnen de Kerk.''
In
plaats van professionals te zoeken die een bijkomende opleiding vergen en
slechts sporadisch tijd kunnen vrijmaken, verlegde de pontifex maximus de focus
naar mensen die in hun dagelijkse leven al vertrouwd zijn met de doelstelling
van het project.
“We
gingen op zoek naar mensen die in staat zijn om de zonden van anderen kwijt te
schelden. En wie kan er nu beter schelden dan een Tourette-patiënt? Uiteraard
zijn we er ons van bewust dat hierdoor in sommige gevallen de naam van de Heer misbruikt
kan worden. Door echter even met de beitel over het tweede gebod op de stenen
tafelen te gaan, wordt vloeken plots herleid tot een pekelzonde. En gezien vergeving van de zonden nu net een van Jezus' belangrijkste boodschappen is, kunnen onze nieuwe godsdienaars instaan voor hun eigen aflaten. Het doel ‘heiligt’ toch nog steeds de middelen.”
Gilles Tamère, woordvoerder van de vereniging van
Tourette-patiënten, reageert enigszins verwarrend op de nieuw verworven
clericale bevoegdheden: “Wij zijn de –rukker!- paus Franciscus enorm dankbaar dat hij onze gemeenschap –mongolen!- betrekt bij dit nieuwe -klote!- initiatief. Jarenlang werden
mensen met onze belachelijke aandoening genegeerd door de kerkgemeenschap –kinderlokkers!-
omdat we de naam van de Heer -lul!- zouden misbruiken. Wij zijn dan ook erg blij dat
de Kerk hierover vernieuwde –tering!- standpunten inneemt en zullen deze
nieuwe –kanker!- bevoegdheid dan ook met het nodige respect ter harte nemen. –Konijnenfoef!!!-”
Paus Franciscus zegt enorm vereerd te zijn dat de Tourette-gemeenschap
bereid is mee te werken aan het nieuwe project. “Het toont nog maar eens aan
dat met een beetje goede wil ieders persoonlijke kwaliteiten kunnen aangewend
worden voor een betere samenleving,” aldus de Paus. De samenwerking tussen
Vaticaan en Tourette-patiënten gaat officieel van start op de eerste werkdag na
de Paasvakantie, traditioneel een dag waarop er nogal wat afgevloekt wordt. Na
zes maanden volgt dan een eerste globale evaluatie. Indien deze positief is,
overweegt de Kerk om in ruil voor een langere verbintenis Tourette-organisaties
financieel te steunen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten