Ook voorstel verlaging stakingsleeftijd tot 55
Opmerkelijk nieuws vandaag bij de sociale partners. De verschillende
vakbonden zijn overeengekomen voortaan entreegelden te vragen aan
stakingspiketten. De maatregel komt er als direct gevolg van de
stakingssuccessen van de voorbije weken. De vakbonden zijn uiterst
tevreden dat er zoveel gevolg werd gegeven aan
hun stakingsaanzeggingen, maar worden nu geconfronteerd met de
keerzijde van de medaille: een gigantische financiële put die gevuld
moet worden. De oplossing, die na lang inter-syndicaal overleg uit de
bus kwam, is tweeledig: enerzijds inkomgelden aan stakingspiketten om de
impact op de werkings- en organisatiekosten te drukken, en anderzijds
een verlaging van de stakingsleeftijd naar 55, om zo duurdere stakers
sneller te kunnen laten afvloeien. De vakbonden maken zich sterk dat de
economie er wel bij zal varen, maar ook stakingen eerlijker
georganiseerd kunnen worden.
“We begrijpen dat inkomgeld aan stakingsposten in eerste instantie een vreemd voorstel lijkt”, vertelt vakbondswoordvoerder Marcel Van Luiegem. “Laat duidelijk zijn dat wij uiterst tevreden zijn over de stakingsbereidheid die we de voorbije weken zagen. Dit waren krachtige signalen naar de regering toe. Maar het enorme succes heeft een erg negatieve impact gehad op onze eigen financiën. We hebben veel meer stakingsvergoedingen moeten uitkeren dan voorzien en door de vele stakingsposten waren ook onze operationele kosten erg hoog. We hebben dus geen andere keuze, de economie heeft het al moeilijk genoeg, en dat voelen wij ook in onze werkingskosten. Niet alles kan zomaar gratis blijven, toch? Neem nu de gratis bussen in Hasselt, die werden plots ook afgeschaft, en daar was ook iedereen het over eens dat het een noodzakelijke maatregel was. Dat geldt ook voor staken. Gratis staken is vandaag de dag gewoon niet meer betaalbaar. Kleine manifestaties kunnen we nog bekostigen, maar als mastodonten als pakweg de NMBS of De Lijn in 2015 nog 3 keer gratis staken, is het boeken toe voor de vakbonden.”
Toch betekent dit niet dat de stakers plots met grote kosten opgescheept worden. De inkomgelden die aan de stakingspiketten zullen gevraagd worden, worden integraal gebruikt om de stakers van het nodige comfort te voorzien: grill-sets, frigoboxen met frisse pintjes, brandhout voor een gezellig vuurtje, poncho’s en tenten bij regenweer,… “Zo krijgt men voor een minieme bijdrage toch heel wat in de plaats, zonder dat men hier zelf nog voor hoeft te zorgen. De stakers kunnen zich voortaan volledig concentreren op het staken zelf, en wij zorgen voor de rest”, gaat Van Luiegem verder. “Bovendien zullen de stakingen nu vele eerlijker verlopen, omdat we overkoepelend alles makkelijker kunnen orkestreren. Vandaag de dag zien we soms een piket waar ocharme 3 man in de kou staat te verkleumen, terwijl aan andere stakingsposten luchtig de polonaise wordt gedanst, het aandeel van AB Inbev de hoogte in vliegt en cateringdiensten gouden zaakjes doen met honderden militanten. Door inkomgelden te vragen, en de stakers op voorhand te laten inschrijven, kunnen we alles eerlijker verdelen en organiseren.”
De effectieve prijs van het inkomgeld zal afhangen van de grootte van het evenement, maar wordt geschat te variëren van 7,50 tot 22 euro. Volgens de vakbonden is het onmogelijk hier een vast tarief op te kleven. “Kleine manifestaties zijn in verhouding vele duurder dan een nationale staking zoals die van komende maandag. Hoe meer deelnemers, hoe beter we de kosten kunnen spreiden.” Wel beloven de vakbonden rekening te houden met het aantal jaren staat van dienst, alsook de frequentie van staken. “We overwegen abonnementsformules of bepaalde kortingsprogramma’s voor onze die-hard stakers, maar momenteel onderzoeken we nog nader welke mogelijkheden we hebben.”
Terwijl de inkomgelden de directe operationele kosten moeten doen balanceren, hopen de vakbonden op lange termijn de financiële crisis te boven te komen door een verlaging van de stakingsleeftijd naar 55 jaar. Door de duurste categorie aan stakingsvergoedingen minder vaak te moeten uitbetalen, verwachten de vakbonden tegen 2024 hun financiële reserves met 35% te zien stijgen. Marcel Van Luiegem: “Iedereen moet beseffen dat de huidige stakingsvorm onbetaalbaar is geworden. We snappen dat de bevolking het niet graag hoort, maar we kunnen niet anders dan met z’n allen minder lang te gaan staken.”
Onze redactie sprokkelde enkele reacties onder de vakbondsmilitanten, o.a. bij Lubas Leezy, staker van het eerste uur. “Ik heb serieuze bedenkingen bij deze maatregelen en voel mij hier als trouwe militant zwaar bedrogen”, fulmineert Leezy. “De voorbije 22 jaar heb ik geen enkele grote staking en betoging gemist, behalve dan de Witte Mars in het Dutroux-tijdperk, want dat was op een zondag, en daar offer ik mijn weekend niet voor op hoor. Moesten ze nu voor al die keren inkomgeld gaan vragen aan de stakingspiketten, ik zou niet weten hoe ik dat nog kan betalen? Ik overweeg dan ook sterk om voortaan te gaan werken!”
Jérémy Moyen is iets gematigder in zijn oordeel. “De bedragen zullen niet te hoog zijn, en je krijgt er een mooi georganiseerde staking voor in ruil. Dus zo erg vind ik het niet. Een beetje Vlaamse kermis zeg maar, je kan op die manier zelfs je kinderen meenemen. Zo leren ook zij op jonge leeftijd alle geneugten van het staken kennen.”
“We begrijpen dat inkomgeld aan stakingsposten in eerste instantie een vreemd voorstel lijkt”, vertelt vakbondswoordvoerder Marcel Van Luiegem. “Laat duidelijk zijn dat wij uiterst tevreden zijn over de stakingsbereidheid die we de voorbije weken zagen. Dit waren krachtige signalen naar de regering toe. Maar het enorme succes heeft een erg negatieve impact gehad op onze eigen financiën. We hebben veel meer stakingsvergoedingen moeten uitkeren dan voorzien en door de vele stakingsposten waren ook onze operationele kosten erg hoog. We hebben dus geen andere keuze, de economie heeft het al moeilijk genoeg, en dat voelen wij ook in onze werkingskosten. Niet alles kan zomaar gratis blijven, toch? Neem nu de gratis bussen in Hasselt, die werden plots ook afgeschaft, en daar was ook iedereen het over eens dat het een noodzakelijke maatregel was. Dat geldt ook voor staken. Gratis staken is vandaag de dag gewoon niet meer betaalbaar. Kleine manifestaties kunnen we nog bekostigen, maar als mastodonten als pakweg de NMBS of De Lijn in 2015 nog 3 keer gratis staken, is het boeken toe voor de vakbonden.”
Toch betekent dit niet dat de stakers plots met grote kosten opgescheept worden. De inkomgelden die aan de stakingspiketten zullen gevraagd worden, worden integraal gebruikt om de stakers van het nodige comfort te voorzien: grill-sets, frigoboxen met frisse pintjes, brandhout voor een gezellig vuurtje, poncho’s en tenten bij regenweer,… “Zo krijgt men voor een minieme bijdrage toch heel wat in de plaats, zonder dat men hier zelf nog voor hoeft te zorgen. De stakers kunnen zich voortaan volledig concentreren op het staken zelf, en wij zorgen voor de rest”, gaat Van Luiegem verder. “Bovendien zullen de stakingen nu vele eerlijker verlopen, omdat we overkoepelend alles makkelijker kunnen orkestreren. Vandaag de dag zien we soms een piket waar ocharme 3 man in de kou staat te verkleumen, terwijl aan andere stakingsposten luchtig de polonaise wordt gedanst, het aandeel van AB Inbev de hoogte in vliegt en cateringdiensten gouden zaakjes doen met honderden militanten. Door inkomgelden te vragen, en de stakers op voorhand te laten inschrijven, kunnen we alles eerlijker verdelen en organiseren.”
De effectieve prijs van het inkomgeld zal afhangen van de grootte van het evenement, maar wordt geschat te variëren van 7,50 tot 22 euro. Volgens de vakbonden is het onmogelijk hier een vast tarief op te kleven. “Kleine manifestaties zijn in verhouding vele duurder dan een nationale staking zoals die van komende maandag. Hoe meer deelnemers, hoe beter we de kosten kunnen spreiden.” Wel beloven de vakbonden rekening te houden met het aantal jaren staat van dienst, alsook de frequentie van staken. “We overwegen abonnementsformules of bepaalde kortingsprogramma’s voor onze die-hard stakers, maar momenteel onderzoeken we nog nader welke mogelijkheden we hebben.”
Terwijl de inkomgelden de directe operationele kosten moeten doen balanceren, hopen de vakbonden op lange termijn de financiële crisis te boven te komen door een verlaging van de stakingsleeftijd naar 55 jaar. Door de duurste categorie aan stakingsvergoedingen minder vaak te moeten uitbetalen, verwachten de vakbonden tegen 2024 hun financiële reserves met 35% te zien stijgen. Marcel Van Luiegem: “Iedereen moet beseffen dat de huidige stakingsvorm onbetaalbaar is geworden. We snappen dat de bevolking het niet graag hoort, maar we kunnen niet anders dan met z’n allen minder lang te gaan staken.”
Onze redactie sprokkelde enkele reacties onder de vakbondsmilitanten, o.a. bij Lubas Leezy, staker van het eerste uur. “Ik heb serieuze bedenkingen bij deze maatregelen en voel mij hier als trouwe militant zwaar bedrogen”, fulmineert Leezy. “De voorbije 22 jaar heb ik geen enkele grote staking en betoging gemist, behalve dan de Witte Mars in het Dutroux-tijdperk, want dat was op een zondag, en daar offer ik mijn weekend niet voor op hoor. Moesten ze nu voor al die keren inkomgeld gaan vragen aan de stakingspiketten, ik zou niet weten hoe ik dat nog kan betalen? Ik overweeg dan ook sterk om voortaan te gaan werken!”
Jérémy Moyen is iets gematigder in zijn oordeel. “De bedragen zullen niet te hoog zijn, en je krijgt er een mooi georganiseerde staking voor in ruil. Dus zo erg vind ik het niet. Een beetje Vlaamse kermis zeg maar, je kan op die manier zelfs je kinderen meenemen. Zo leren ook zij op jonge leeftijd alle geneugten van het staken kennen.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten